Niestety, nie ma nawet najmniejszego słupka ani tablicy mówiących o tym, że gdzieś w połowie drogi znajduje się najdalej na południe wysunięty kawałek Morza Bałtyckiego. A szkoda, bo takie „naj” zawsze zachęcają turystów.
Aleja gwiazd, a właściwie Aleja Gwiozd – bo tak nazywa się rodzaj łowickiej wycinanki – znajduje się na chodniku południowej pierzei Starego Rynku. Poświęcona jest twórcom i propagatorom ludowej kultury.
To ona nadała nazwę Pasmu Brzanki, choć wyższy od niej jest znajdujący się w tym samym grzbiecie Liwocz. Ciągnie się ono ze wschodu na zachód między dolinami rzek Biała i Wisłoka. Stalową konstrukcję o wysokości 20 m zbudowano w 2006 r.
W naszym kraju obchody stulecia Białowieskiego Parku Narodowego i związane z nim imprezy oraz wydarzenia rozpoczęły się już na początku tegorocznej części minionej zimy. Obecnie zakłóca je kryzys migracyjny.
Gdy zbudowano most do podłowickich Maurzyc przyjeżdżały delegacje i z Niemiec, i z Francji, i z Anglii. Dla realizacji tego projektu opracowano też pierwsze w świecie przepisy spawania elektrycznego konstrukcji stalowych.
Przy drodze do cerkwi działa wypalarnia węgla drzewnego. W użyciu są cztery retorty. Jeden piec ładuje się, w drugim trwa proces wypalania, trzeci stygnie a z czwartego wybiera się węgiel. Sądząc po stanie retort, popracuje już niedługo.
Wieża widokowa ponad wsią Bruśnik jest wysoka na 23 metry. Ma pięć tarasów a najwyższa platforma znajduje się na wysokości 18 metrów. sięgamy wzrokiem na Pogórze Ciężkowickie, Pogórze Rożnowskie, Beskid Niski… Piękne miejsce.
Śladem wojennych miesięcy od lata 1914 r. do rozstrzygającej bitwy gorlickiej w maju 1915 r. są liczne galicyjskie cmentarze wojenne. Na terenie Biecza powstało takich cmentarzy pięć. Cztery zachowały się do dziś.
Gdy Dušan Jurkovič projektował cmentarz, pola i łąki sięgały pod sam szczyt. Gdy po wysiedleniach Łemków zbrakło tu ludzi, którzy uprawialiby pola, porosły je krzaki, potem drzewa. Dziś cmentarz ukryty jest w bukowym lesie.
Data na fasadzie budynku – 1905 r. – dotyczy prawdopodobnie roku zakończenia budowy. W budynku tym, zgodnie z jego przeznaczeniem mieszkali ubodzy parafianie w podeszłym wieku. Dziś Przytulisko jest w kompletnej ruinie.
